Папярэдні запіс Share Наступны запіс
Дзе знайці арыгінал Бібліі?
bartnicki

Хочаце верце, хочаце не, але ў нас няма арыгіналаў біблейскіх кніг. «Сапраўдны» тэкст Бібліі складзены дзякуючы карпатлівай даследчай працы з мноства старажытных рукапісаў, якія захоўваюцца ў музеях і бібліятэках. Аднак, як ні дзіўна, сёння тэкст шматлікіх кніг Бібліі больш сапраўдны і верагодны, чым творы такіх антычных аўтараў, як Гамера, Эсхіла ці Платона, захаваных толькі ў рукапісах і запісаных наноў праз 1400-1700 гадоў пасля стварэння арыгінала, у той час як рукапісы, што ляглі ў аснову Бібліі, паходзяць з больш ранніх часоў і ад сваіх першакрыніцаў адарваныя значна большай вякавой адлегласцю. Усяго на сённяшні дзень па дадзеных на 1989 год, вядомыя наступныя каталагізаваныя крыніцы найстаражытнейшых рукапісаў (гаворка ў дадзеным артыкуле пра Новы Запавет):

1. Папірусы Новага Запавету

2. Унцыяльныя рукапісы

3. Мінускульныя рукапісы

4. Лекцыянары Новага Запавету

5. КОДЭКСЫ

5.1. Codex Vaticanus

5.2. Сodex Alexandrinus

5.3. Сodex Sinaiticus

1. Папірусы Новага Запавету — фрагменты грэцкіх спісаў Новага Запавету, напісаныя на папірусе, датуюцца II—VII стст. На сёння вядома 127 папірусаў Новага Запавету, якія сістэматызаваны інстытутам даследвання Новага Запавету (INTF) у Мюнстары. Папірусы становяць найважнейшую ролю пры даследаванні новазапаветнага тэксту.

Кожны вядомы папірус цытуецца ў выданні Новага Запавету на грэцкай мове Nestle-Aland Novum Testamentum Graece. Кожны папірус, як правіла, пазначаецца гатычнай або стажытнаангельскай літарай P, за якой пішацца нумар у верхнім рэгістры (\mathfrak{P})

2. Унцыяльныя рукапісы (Кодэксы і пергаментныя скруткі, на якіх тэкст прадстаўлены вялікімі (загалоўнымі) літарамі грэцкага алфавіту) – грэцкія рукапісы Новага Запавету напісаныя унцыяльным пісьмом на пергаменце і датуюцца III—X стагоддзямі.

Даследнік Тышэндорф ведаў толькі 64 грэцкія унцыяльныя рукапісы Новага Запавету, а Айланд (Aland) у першым выданні Kurzgefasste Liste (1963) пералічыў 250 кодэксаў. На сёння вядома 322 унцыяльных рукапісаў Новага Запавету, якія сістэматызаваны ў каталозе праз INTF у Мюнстары - Liste Handschriften. Munster: Institute for New Testament Textual Research.

3. Мінускульныя рукапісы - грэцкія рукапісы Новага Запавету, напісаныя мінускульным пісьмом на пергаменце ці паперы і датуюцца IX—XV стагоддзямі.

Даследнік Ветштэйн ведаў толькі 112 грэцкіх мінускульных рукапісаў Новага Запавету да Евангелля, 58 да Дзеяў, 60 да Пасланняў Паўла і 28 да Адкрыцця. Айланд у першым выданні Kurzgefasste Liste (1963) пералічыў 2768 кодэксаў. На сёння вядома 2907 мінускульных рукапісаў Новага Запавету, якія сістэматызаваны ў каталогу праз INTF у Мюнстары.

4. Лекцыянары Новага Запавету - гэта збор тэкстаў Новага Запавету, які ўжываецца для біблейскіх чытанняў Літургіі слова. Лекцыянарныя грэцкія рукапісы Новага Запавету напісаны унцыяльным ці мінускульным пісьмом на пергаменце ці паперы і датуюцца IV—XV стагоддзямі.

Ветштэйн ведаў толькі 77 лекцыянарыі Новага Запавету. Gregory у 1909 ведаў 2768 лекцыянарных кодэксаў. На сёння вядома 2453 лекцыянары Новага Запавету, якія сістэматызаваны ў каталогу праз INTF у Мюнстэры. Лекцыянары пазначаюцца лацінскай літарай l().

5. КОДЭКСЫ

Найбольш старажытнымі рукапісамі Новага Запавету лічацца Александрыйскі, Ватыканскі і Сінайскі кодэксы. Усе яны датуюцца (палеаграфічна, гэта значыць на падставе "стылю почырку") IV ст. н.э. Мова кодэксаў - грэцкая. У выніку аналізу гэтых кодэксаў і быў выпрацаваны асноўны тэкст Новага Запавету, даступны кожнаму (падрабязна пра кодэксы падрыхтую матэрыял у бліжэйшы час). 

Літаратура:

Брус М. Мецгер - Тэксталогія Новага Запавету
 
Aland Kurt The Text of The New Testament: An Introduction to the Critical Editions and to the Theory and Practice of Modern Textual Criticism — 2nd ed.. — Grand Rapids, MI: William B. Eerdmans Publishing Company, 1995. — ISBN ISBN 0-8028-4098-1.
Black M., Aland K., Die alten Übersetzungen des Neuen Testaments, die Kirchenväterzitate und Lektionare: der gegenwärtige Stand ihrer Erforschung und ihre Bedeutung für die griechische Textgeschichte, Wissenschaftliche Beirat des Instituts für neutestamentliche Textforschung, Berlin 1972.
Carroll D. Osburn, The Greek Lectionaries of the New Testament, in. The Text of the New Testament in Contemporary Research, ed. Bart D. Ehrman and Michael W. Holmes, William B. Eerdmans Publishing Company, Grand Rapids 1995, pp. 61–74.
Caspar René Gregory, Die griechischen Handschriften des Neuen Testaments, Leipzig 1908.
Dr. Peter M. Head. The Early Greek Bible Manuscript Project: New Testament Lectionary Manuscripts.
Frederic Kenyon, Our Bible and the Ancient Manuscripts. 1895, 1896, 1898, & 1939: Eyre & Spottiswoode; London.
Hermann von Soden, Die Schriften des neuen Testaments, in ihrer ältesten erreichbaren Textgestalt hergestellt auf Grund ihrer Textgeschichte, Berlin 1902—1910.
K. Aland, M. Welte, B. Köster, K. Junack, Kurzgefasste Liste der griechischen Handschriften des Neuen Testaments, Walter de Gruyter, Berlin, New York 1994.
Kurt Aland, Barbara Aland, Der Text des Neuen Testaments. Einführung in die wissenschaftlichen Ausgaben sowie in Theorie und Praxis der modernen Textkritik. Deutsche Bibelgesellschaft, Stuttgart 1981, ISBN 3-438-06011-6.
Nestle-Aland. Novum Testamentum Graece. 27th ed. Deutsche Bibelgesellschaft, Druck: 1996, p. 57–63, 684–689
Seid, Timothy. "A Table of Greek Manuscripts". Interpreting Ancient Manuscripts. Retrieved June 22, 2007.
Waltz, Robert. "New Testament Manuscripts: Papyri". A Site Inspired By: The Encyclopedia of New Testament Textual Criticism. Retrieved on June 22, 2007.
Willker, Wieland. "Complete List of Greek NT Papyri" Last Update: 9 June 2006. Retrieved 23 January 2008.

Цэтлікі:

?

Log in